السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )
413
ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )
سلام بگو ، و خداوند - جلّ جلاله - را گواه بگير ، و آن دو را بر آنچه كه دو فرشتهء روز را بر آن شاهد گرفتى ، شاهد بگير . در روايت آمده كه علىّ عليه السّلام هماره وقتى شب فرا مىرسيد ، مىفرمود : « مرحبا باللّيل الجديد ، و الكاتب و الشّهيد ، اكتبا : بسم اللَّه . » - خوش آمد شب نو و دو فرشته نويسنده و گواه . بنويسيد : « به نام خدا . » سپس ذكر خداوند - عزّ و جلّ - را مىگفت . » و اگر خواستى ، سلام بر آن دو را به بعد از نماز مغرب تأخير بيانداز كه اين نيز در بعضى از روايات نقل شده است . همچنين در روايتى آمده كه رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله همواره وقت فرا رسيدن شام مىفرمود : « الحمد للَّه الّذى أذهب بالنّهار و جاء باللّيل سكنا ، نعمة منه و فضلا . اللّهمّ ، اجعلنا من الشّاكرين . الحمد للَّه الّذى عافانى في يومى هذا ، فربّ مبتلى قد ابتلى فيما مضى من عمرى . اللّهمّ ، عافنى فيما بقى منه و في الآخرة ، و قنى عذاب النّار . » - سپاس خدا را كه روز را برد و شب را براى آسايش بياورد ، و اين نعمت و تفضّلى از اوست . خداوندا ، ما را از سپاسگزاران قرار ده . ستايش خداوندى را كه امروز مرا عافيت بخشيد ، و چه بسا كسانى كه در گذشتهء عمرم گرفتار شدهاند . خدايا ، مرا در باقيماندهء عمر و نيز در آخرت عافيت بخش و از عذاب آتش جهنّم نگاه دار . و هنگامى كه صبح مىشد نيز مثل آن را مىفرمود ، البته به جاى « و جاء باللّيل » مىفرمود : « و جاء بالنّهار » نحوهء سپردن اعمال قضا شده به فرشتگان اينك مىگويم : وقتى برخى از دعاها و عبادتهاى روز تا فرا رسيدن شب را فراموش مىكنم ، آنها را انجام داده و قضا مىكنم و بر دو فرشتهء شب سلام گفته و آن دو را به خداوند - جلّ جلاله - سوگند مىدهم كه هنگام نوشتن آنچه كه تدارك نموده و قضا كردهام ، از خداوند - جلّ جلاله - بخواهند كه به دو فرشتهء روز اطّلاع دهند كه